Birbirinizi sevin
DOSTLUK
Birbirinizi sevin,ama sevginin üzerine bağlayıcı anlaşmalar koymayın.
Bırakın yüreklerinizin sahilleri arasında gelgit çalkalanan bir deniz olsun sevgi.
Birbirinizin kadehini onunla doldurun,ama yine aynı kadehe eğilip içmeyin.
Ekmeğinizi bölüşün,ama aynı lokmayı dişlemeye kalkmayın.
Şarkı söyleyin,dans edin,eğlenin birlikte,ama ikinizin de birer Yalnız oldugunu
unutmayın.
Çünkü lâvtadan dağılan müzik aynı,ama ezgileri çıkaran teller ayrıdır.
Yüreklerinizi birbirine bağlayın ama biri ötekinin saklayıcısı olmasın.
Çünkü ancak Hayat'ın elidir,yüreklerinizi saklayacak olan.
Hep yanyana olun,ama birbirinize fazla sokulmayın;
Çünkü tapınağı taşıyan sütunlar da birbirinden ayrıdır.
Çünkü bir selvi ile meşe birbirinin gölgesinde yetişmez.
Aşksız Bahar...
FEDA OLDUN MU HİÇ.?
Bir insanı unutmak, bir insandan vazgeçmek, Bir insanı hayatından sonsuza
kadar çıkartmak zorunda kaldın mı.?
Hani ölmüş gibi, hani uzatsan da elini tutamayacağını bilmek gibi.
Her an kapından içeri gülümseyerek gireceğini bekleyip ama aslında.
Hiç gelmeyeceğini bilmen gibi. Ne zor şey değil mi ölmediğini bilmek,
Ama ölmüş gibi ulaşılmaz olması artık o insanın sana
Ne kadar katlanılmaz bir gerçek değil mi, sen hala bu kadar sevgili iken.?
Özlemek, bu kadar özlemek, etini kemiğini yakarcasına özlemek. Çok kötü
değil mi?
Bu kadar özleyip onu görememek, ona dokunamamak onu işitememek.
Artık sonunun 'di' li hali değil mi? Biliyorsun değil mi. Ne kadar umutsuz
bir arayıştır o, Kalabalık caddelerde geçen binlerce yüze bakmak. Belki bir
kez daha görebilmek için o yüzü. Belki biraz önce geçti bu kaldırımdan diye
düşünmek. Belki şu an arkamda yürüyen insanların içinde bir yerde demek.
Belki şu an üzerimdedir gözleri diye paranoyalar yaşamak ne zordur Değil mi?
Ne kadar eritir insanı fark etmeden. Sen de biliyorsun değil mi bunları? Bir
sinema koltuğunda sende iki kişi gibi oturdun mu hiç? Hiç iki kişi gibi zevk
aldın mı bir konserden yalnız başına. Güzel bir kafe keşfettiğinde, Güzel
bir film seyrettiğinde, Güzel bir şarkı dinlediğinde, güzellikleri oranında
eksik kaldıklarını hissettin mi. Paylaşamadığın için onunla. Hiç iki kişilik
beyninle yarım insan olabildin mi? Baktığında aynada yüzünün yarısını
gördüğün oldu mu hiç? Sana hayatındaki en büyük yoksunluğu yaşatandan Nefret
edemediğin Oldu mu hiç?
Gözünün içine baka baka kolunu bacağını kesen bir insanın yüzüne, Sevgi dolu
bir gülümseme ile bakabildiğin zamanlar oldu mu hiç? Hayatta inandığın bütün
değerleri alt üst eden birisine aşk şiirleri Yazabildin mi? Onu içinde
korumanın seni yok etmek olduğu zamanlara FEDA OLDUN MU HİÇ.?
O aşkı oraya bırak
Aldığın gibi temiz pak
Dokunma bir daha ziline dünyamın
Sonra o siyah kazağı çıkart
Sildiğin gibi adımı tam şurandan
Şimdi beni de tam burandan çıkar at
Haydi sözlerimi de al
O kadar kolaysa yakmak
Çak kibriti
Ne varsa hepsini Yak
Yeter ki
O aşkı oraya bırak...
Benimdir DEME!!!!!
DENGEYİ VE SEVİYEYİ BİLMEK ÖGRENMEK KOLAYDIR..AMA ONU HAYATA YÖNLENDİREBİLMEK VE HAYATA UYARLAMAK ZORDUR...
Papatya
Koskoca bir bahçede harikulada çiçekler içinde bir papatya.. Ve papatya aşık olmuş, yanmış tutuşmuş ak sakallı bahçıvana..
Bir ümit bekliyormuş. Yüzlerce çiçeğin arasından Onunla, sadece onunla saatlerce ilgilensin.. Buz gibi suyunu sadece ona döksün istiyormuş.. Sadece ona değsin makası, Sadece ona gülsün dudakları.. Kıskanıyormuş bahçıvanı, Kırmızı güllerden, Sarı lalelerden, Mor menekşelerden.. Zambaklardan... Papatya, sadece bahçıvan için açıyormuş, Bembeyaz yapraklarını..
Bir gün, Aşkı öyle büyümüşki.. Papatya yapraklarını taşıyamaz olmuş.. Eğilivermiş boynu.. Toprağa bakıyormuş artık.. Bahçıvanın sadece sesini duyuyormuş.. Ayaklarını görüyormuş.. Bunada şükür diyormuş.. Yetiyormuş ona, bahçıvanın varlığını hissetmek.. Zaman akıp gidiyormuş.. Papatya bahçıvanın yüzünü görmeyeli çok olmuş.. Ne var sanki boynumu kaldırsa Bir kerecik daha görsem yüzünü diyormuş..
Gerçekten mi ? Gerekçeden mi ?
Arkadaşlar düşündüm de acaba toplum kurallarına ne kadar uyuyoruz yani toplum ahlakına????
Bazen çevreme bir bakıyorum adam üniversite okuyor yere tükürmeler,çöp atmalar,sagda solda(ulu orta bayanların yanıda bile) küfür etmeler,bağırarak konuşmalar,esrarengiz bakışlar vb... Sizde bu tür davranışlarla mutlaka karşılaşmışınızdır....
Düşünüyorum da bunun tek açıklaması bu insanların yaptıkları şeyi kabullenebilmesi...Yani bu türler evine tükürüp,çöp atıp ,anasının kız kardeşinin yanında olduk olmadık laflar(laf demek yanlış oldu en iğrenç küfürler) edenler diye düşünüyorum...
Bazen de bazı arkadaşlar çevre de birileri varsa yada ondan üstün ,saygı göstermesi gereken bu tür davranışlardan kaçınıyor ama kimse yoksa aynen devam... GERÇEKTEN Mİ GEREKÇEDEN Mİ??? Bunu çözmek de çok önemli...
Bu konuda siz ne düşünüyorsunuz.... Yani ben çevremde özellikle küçüklerime bu konularda hiç taviz vermiyorum olması gerekende bu....
BU KONUDA ELELE VERİP BİRŞEYLER YAPSAK GÜZEL OLUR DİYE DÜŞÜNÜYORUM...
SİZ NE DERSİNİZ??
