12/3/2009 · Kategori: Kendimce

Farkındalık ve farklılık her insanın hayatında olan ve olması gereken şeylerdir.Rutin bir hayat,hayattan ve çevreden zevk almayı engellediği gibi insanlarda ki duyguları körelterek bir robot gibi yapar.Robotlaşan bir insanı ele geçiren bir beyin ona her şeyi yaptırabilir.Hayatını kendi için yaşmaktan çok zorunluluktan yaşamaya başlar. Böylece sokakta,çarşıda,asık suratlı mutsuz insan profili gerçekleşmiş olur.Karar sizde…Ya canlanın ya robotlaşın. Ama gülmek size yakışıyor.
Kalıcı Bağlantı
(0)
Yorum yaz!
7/3/2009 · Kategori: Kendimce

Sevgi ne muhteşem bir duygu.Yeni bir boyuta geçmiş gibi oluyor insan.Eski şeyler daha farklı geliyor.Daha bir heyecanlandırıyor heyecanlar.Her neyi olursa olsun sevmek yeni duygular kazandırıyor.Her şeye güzel bakmak;şefkat merhamet,mutluluk ve hüzün gibi duyguları daha yakından tanıtıyor sana.Hele ki sevgin karşı cinse ve karşılıklıysa daha bir çocuklaşıyor insan.O her insanın içindeki çocuk çıkıyor ortaya.Çocukluk saflık,masumluktur ya hani.İşte insanın hiç çıkaramadığı,hiç tatmadığı duygular sevince çıkıyor...
Sevmek başka bir şey oluyor gurur yoksa ortada ve ortalık malı olmazsa.Sevgimize sahip çıkalım her zaman.Çünkü sadece severken yaşadığımız ve yaşayacağımız duygular vardır.Bambaşka,apayrı…
Kalıcı Bağlantı
(1)
Yorum yaz!
7/1/2009 · Kategori: Kendimce

Tehlikelere yaklaştıkca şükretmek geliyor sürekli insanın içinden.Ve daha da bir koyuyor insana önce etmediği için. Düşünsene biri bizi sadece işi düşünce arıyor soruyor kimbilir neler derdik arkasından,yapmak istemezdik istediği şeyleri... Ama şüphesiz ki Allah büyüktür ve tövbe edenlerin tövbesini kabul eder yardım isteyenlerin yadımına koşar.
Bunlar için bizim yapacagımız tek şey ise şükür.
Ne kadar garip ve gerçek değil mi?
Kalıcı Bağlantı
(3)
Yorum yaz!
4/1/2009 · Kategori: Kendimce

SÛKUT
Süzüldü yaşlar gözümden
Sürüldü kalbim gönlünden
Zaman akarken ömrümden
Sûkutum vardı ta dünden
Aşageldim dağları yürürken
Sürüklendim kaderle nehirden
Bulmuşken kaybettim yine yeniden
Yalnız kaldım sûkut ettim ben
Yalnızlık yalnız bırakmadı beni
Karanlık ve hüzünle demledi sevgimi
Zaman kor eyledi kalbimi
Alevler içinde sûkutum hiç dinmedi
Yazılmış alevli bir ok kadere
Yakacak kurtuluş yok kederde
Geçecek ömrüm hep çilede
Bitmeyecek sûkutum yinede
Yol vardı kendim seçtim
Kurtulmayı istemedim
Belki mecburdum, sevdim
Olsun sûkut içinde giderim
Bilinmiyor...
Kalıcı Bağlantı
(0)
Yorum yaz!
3/1/2009 · Kategori: Kendimce

Her şeyi bilmek istiyorsun ve biliyorsun,öğreniyorsun pekala neden uygulamıyorsun. Tırtıl kelebek olduğunda yerde sürünmüyor,havada uçuyor değil mi?
Ama biz kanadığımız olduğunu öğrendiğimiz halde hala yerde sürünüyoruz.Neden acaba?
Bildiklerini hayata ve yaşamına uygulamadıktan sonra bilgi sende fazlalıktan başka bir şey değildir.Ben bir adım atıyorum ve ikinci adım,üçüncü adım…
Sen ne bekliyorsun hadisene…
Kalıcı Bağlantı
(0)
Yorum yaz!
12/12/2008 · Kategori: Kendimce
Yaptığın ve yaptırdığın, öğrendiğin ve öğrettiğin ne varsa seni ileriye götürecek; durma devam et.Çünkü ileriye atılacak her adım, dünden alınacak her tecrübe ve yarına vereceğin her hayal senin hayatını şekillendirmene yardımcı olacaktır.İnsanlar her gördüğü ve yaşadığından bir şeyler alır.Bunlar iyi veya kötü olabilir. Ama önemli olan aldıklarının seni nasıl veya ne kadar etkilediğidir.Bir seminerden konferanstan herkes etkilenir.Ama etki sınırı genellikle belirlidir. O sınırı geçebilen geleceği hükmedendir. Geleceğini şekillendirmek istiyorsan sınırını aş ya da yok et.
Kalıcı Bağlantı
(0)
Yorum yaz!
29/3/2008 · Kategori: Kendimce

Hayatta en önemli şeylerden biriside farkındalıktır.Yürümenin , yemek yemenin , konuşmanın farkında olmak zihni gelecekte yada geçmişte olmaktan kurtararak anı düşüşnebilmeyi öğretir... Anı yaşamak kolay değildir... Yaşıyorum diyen varsa yorumunu almak konuşmak isterim...
Kalıcı Bağlantı
(3)
Yorum yaz!
22/1/2008 · Kategori: Kendimce
Dün şöyle bir söz okudum bir yerde: İnsan hayatı mutluyken degil de mutsuzken daha iyi anlar diye... İlk önce dogru buldum aslında sözü. Evet insan acı çeker , yalnız kalır ve güneşin meyveye verdiği olgunluk gibi onlarda bizi olgunlaştırır...Ama her olgunluğun bir vakti vardır örneğin fazla güneş meyveyi çürüttüğü gibi fazla yalnızlık yada fazla acı insanı köreltir , çürütür. onun için hayatı fazla anlamaya çalışmanın gereği yok diye düşünmeye başladım...Çünki bazen hayatı olduğu gibi kabullenmek gerekir. Yani hayatta e çok mutlu ne çok üzgün... Herşey yerine ve ortamına göre....
Kalıcı Bağlantı
(1)
Yorum yaz!
9/1/2008 · Kategori: Kendimce
Bazen ilişkiler kavgaya dönüşüyor biranda. Ne yaptığını ne dediğini bilemez oluyorsun. Ve böyle sona eriyor ilişkiler ama başlayan birşey var pişmanlıklar... Aslında kavgaların sebebi birbirimize karşı yapılmış yanlışlıklar degil. Sadece önceleri çok konuşurken birbirimizi çok anlarken , sonraki zamanlar da bu konuşmaların azalması.Paylaşımların azalması. Ve çiftlerin bu azalan paylaşmalardan dolayı hala birbirlerini çok iyi anladıklarını zannetmesi... Bundan dolayıda ne konuşmalardan ne görüşmelerden tat almaz olurlar. Çiflerin ayrılması çok kolaydır bu zamanlarda. Dogal olarak herkesin yapacagıda budur... Ama bazen bazı insanlar vardır kendi hayat yollarını doganın kanununa göre degil de kendi kanunlarına göre çizmek isteyen. İşte bunların yapacağı ayrılmak degil bundan sonra görüşmelerini paylaşımlarını daha da artırmak olur. Bu yol çok zor bir yoldur. İnsan sabır ederken gururunu da çiğner. Çok zorlanır belki hayatında yapmam dediği şeyleri yapar. Ama bu onun için bir geçiş yoludur bunu da bilir. Bu yolun sonunda ise kopacak olan bağlar öncekinden de güçlü olur... Ve mutluluk onlar için vazgeçilmez bir yaşam kaynağı olur.... Bu günlük bu kadar...
Ayrılık kolay hayatta bu kadar kolay olmayalım...
09.01.2008 (Konya'dan)
Kalıcı Bağlantı
(1)
Yorum yaz!
17/12/2007 · Kategori: Kendimce

Ve bazen fırtanalar kopar hayatta.
Sadece sabretmek kalır bazen bize sonuç kesin olsada.
Öyle biran gelir ki hatırlamassın ardında ne oldugunu sadece bakakalırsın kurtulan bir fırtınadan sade eve.
Hayatımız fırtınalı rüzgarlı yagmurlu ama biz topragız bazen donar bazen ıslanır bazen yazarız ama hep varız...
Kalıcı Bağlantı
(0)
Yorum yaz!
« Önceki :: Sonraki »